mabilis na umuusad ang araw

mabilis na lumilipas ang panahon

nakalimutan na ang ilang mga pinagsamahan

nawawala na sa listahan ang ilang kasiyahan

nalilimutan na ang ilang nakaraan, ang mga sandaling kulitan

ang matagalang halakhakan, ang lambing na hampasan

nakakamiss ang nakaraang puno ng lungkot at saya

ang bawat hithit kasunod nang tagay

ang bawat pagtipa sa gitara kasabay nang malulutong na tawa

ang pag-awit ni mr. and ms. videoke

ang sarap balikan ng mga iilang araw na tampuhan

mga iyakang gawa ng mapaglarong tadhana

mga kampihan laban sa iilang kalaban

ang mga araw na walang laman ang bulsa

pupunan ng simpleng ambagan

ang mga araw na walang laman ang tyan

mabubusog sa pagkain ng lahat

ang mga araw na walang sagot sa exam

pupuntos sa senyas ng kamay at bulong ng barkada

halos taon na rin ang nagdaan

may kanya-kanya nang pinagkakaabalahan ang karamihan

may sarili ng pamilya ang ilan

wala ng oras ang lahat

wala ng panahon para muling magkasama-sama

kailan kaya muling iikot ang tagay?

kailan kaya muling titipa sa gitara?

kailan kaya muling kakanta si mr. and ms. videoke?

kailan kaya muling maririnig ang malulutong na tawa?

kailan kaya ulit tayo magkita-kita ?

(Source: ehh-ano-kung-wala)